با شروع سال زراعی جدید، گندمکاران کشور همچنان با مشکلاتی نظیر عدم تسویه کامل مطالبات سال گذشته و اعلام نشدن نرخ خرید تضمینی گندم برای سال پیش رو مواجه هستند. این تأخیرها نگرانیهایی را در میان کشاورزان ایجاد کرده و بر تصمیمگیری آنها برای کشت پاییزه تأثیر منفی گذاشته است.
به گزارش رهام خبر، طبق قانون تضمین خرید محصولات اساسی کشاورزی، نرخ خرید تضمینی باید پیش از آغاز سال زراعی اعلام شود تا کشاورزان بتوانند برنامهریزی دقیقی برای کشت و تولید محصولات خود داشته باشند. با این حال، سال زراعی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ در حالی آغاز شده که قیمت خرید تضمینی گندم هنوز بهطور رسمی نهایی نشده است. کمیسیون تخصصی نرخ منطقی خرید تضمینی گندم را ۸۵ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم اعلام کرده، اما این رقم هنوز مصوب نشده و کشاورزان در بلاتکلیفی به سر میبرند.
این تأخیر در اعلام قیمت خرید تضمینی، علاوه بر ایجاد سردرگمی در برنامهریزی کشاورزان، میتواند بر انتخاب الگوی کشت نیز اثرگذار باشد. کشاورزان برای تصمیمگیری درباره نوع محصول و میزان کشت، باید هزینههای تولید، نرخ خرید و زمان بازگشت سرمایه را در نظر بگیرند. نبود اطلاعات دقیق در این زمینه، محاسبات اقتصادی کشاورزان را با چالش مواجه کرده است.
یکی دیگر از مشکلات عمده کشاورزان، عدم تسویه کامل مطالبات گندمکاران در سال گذشته است. طبق اعلام مسئولان، تا کنون ۳۴۸.۴ هزار میلیارد تومان از مطالبات گندمکاران پرداخت شده است. این در حالی است که تنها ۸۲ درصد مطالبات مربوط به تحویلهای انجامشده تا ۱۹ مرداد تسویه شده و برای تحویلهای ۲۰ مرداد تا ۲۱ شهریور این رقم به ۳۰ درصد کاهش یافته است. این وضعیت موجب شده برخی کشاورزان برای تأمین نقدینگی مورد نیاز جهت آغاز کشت جدید با مشکلات جدی مواجه شوند.
آمارها نشان میدهند که از مجموع ۱۴.۱ میلیون تن گندم تولید شده در سال جاری، تنها ۸.۶ میلیون تن از طریق خرید تضمینی جذب شده است و ۵.۵ میلیون تن دیگر خارج از این شبکه باقی مانده است. بخشی از این فاصله ممکن است به خودمصرفی، فروش توافقی یا استفاده بهعنوان بذر اختصاص یافته باشد، اما فعالان بخش کشاورزی معتقدند تأخیر در پرداخت مطالبات نیز نقش قابلتوجهی در خروج گندم از شبکه خرید تضمینی ایفا کرده است.
اعلام بهموقع نرخ خرید تضمینی و تسویه مطالبات نهتنها به کشاورزان کمک میکند تا تصمیمات بهتری برای کشت و تولید بگیرند، بلکه به دولت نیز امکان میدهد برآورد دقیقی از میزان تولید مورد انتظار و هزینههای خرید داشته باشد. این دو عامل در کنار هم میتوانند تضمینکننده استمرار تولید گندم و افزایش میزان جذب محصول در شبکه خرید تضمینی باشند.
