بازار کربن اروپا در هفته منتهی به ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ با وجود نوسانات روزانه، روندی افزایشی را تجربه کرد و میانگین قیمت گواهی انتشار کربن به ۸۶ یورو و ۶۱ سنت برای هر تن رسید. این افزایش در حالی رخ داد که عوامل مختلفی از جمله تغییرات قیمت انرژی، تحولات ژئوپلیتیک و پیش‌بینی شرایط آب‌وهوایی بر بازار تأثیرگذار بودند. قیمت گواهی انتشار در پایان معاملات روز جمعه به ۸۶ یورو و ۷۸ سنت رسید و این روند نشان‌دهنده اهمیت روزافزون بازار کربن در سیاست‌های اقلیمی اروپا است.
به گزارش رهام خبر، هم‌زمان با این تغییرات در بازار کربن، فناوری‌های نوین در حوزه جذب کربن و تولید هیدروژن از مخازن نفتی تخلیه‌شده نیز توجه‌ها را به خود جلب کرده است. شرکت اکلیپس انرژی اعلام کرد که فناوری تولید هیدروژن از مخازن نفتی تخلیه‌شده می‌تواند در صورت تحقق شرایط فنی و اقتصادی، هیدروژن را با هزینه‌ای معادل ۵۶ سنت به ازای هر کیلوگرم تولید کند. این فناوری از مواد مغذی، آب و میکروب‌ها برای تبدیل هیدروکربن‌های باقی‌مانده در مخازن نفتی به هیدروژن و دیگر گازها استفاده می‌کند. با وجود مزیت‌هایی نظیر استفاده از زیرساخت‌های موجود در میدان‌های نفتی، چالش‌هایی همچون انتخاب مخزن مناسب، کنترل واکنش‌های زیرسطحی و بازیابی هیدروژن همچنان موانع مهمی برای تجاری‌سازی این فناوری به شمار می‌روند.
در تحولات دیگر، فرانسه پیشنهاد تعویق یک‌ساله اجرای الزام‌های تازه گزارش‌دهی متان برای واردکنندگان نفت و گاز را مطرح کرده است. این الزام‌ها که قرار است از اول ژانویه ۲۰۲۷ اجرایی شوند، واردکنندگان را ملزم می‌کنند تا مطابقت نفت و گاز وارداتی با مقررات پایش و گزارش‌دهی انتشار متان را اثبات کنند. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، پیشنهاد داده است اجرای این مقررات تا ژانویه ۲۰۲۸ به تعویق بیفتد. این پیشنهاد با هدف کاهش ریسک‌های حقوقی برای واردکنندگان مطرح شده است. کمیسیون اروپا در حال بررسی این پیشنهاد است، اما تاکنون تصمیمی برای تغییر زمان اجرای این الزام‌ها اتخاذ نشده است.
از سوی دیگر، هلند شاهد راه‌اندازی بزرگ‌ترین تأسیسات صنعتی جذب و ذخیره‌سازی کربن اروپا بود. شرکت یارا اینترنشنال اعلام کرد این تأسیسات توانایی جذب و مایع‌سازی سالانه ۸۰۰ هزار تن دی‌اکسیدکربن از فرایند تولید آمونیاک را دارد. دی‌اکسیدکربن جذب‌شده پس از مایع‌سازی به نروژ منتقل و در تأسیسات نورثرن لایتس ذخیره‌سازی می‌شود. این پروژه که با حمایت اتحادیه اروپا اجرا شده، نمونه‌ای از زیرساخت‌های فرامرزی جذب و ذخیره‌سازی کربن در صنعت اروپا است. یارا انتظار دارد این تأسیسات طی ۱۵ سال حدود ۱۲ میلیون تن دی‌اکسیدکربن ذخیره کند، اما کارشناسان معتقدند توسعه زیرساخت‌های جذب کربن به‌تنهایی نمی‌تواند پاسخ‌گوی چالش انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای باشد.
تحولات اخیر نشان می‌دهد اروپا با وجود پیشرفت‌های قابل‌توجه در فناوری‌های کاهش انتشار، همچنان با چالش‌هایی در مسیر دستیابی به اهداف اقلیمی و کربن‌زدایی دست‌وپنجه نرم می‌کند. از سوی دیگر، توسعه این فناوری‌ها نیازمند سرمایه‌گذاری‌های کلان و همکاری گسترده بین‌المللی است تا بتواند به کاهش قابل‌توجه انتشار گازهای گلخانه‌ای منجر شود.
