دانشمندان در حال بررسی ایدهای بلندپروازانه برای ارسال فضاپیمایی بهمنظور مطالعه دقیق دنبالهدار هالی در زمان نزدیکترین گذر آن از کنار خورشید در سال ۲۰۶۱ هستند. این دنبالهدار که یکی از معروفترین اجرام آسمانی در تاریخ بشر بهشمار میرود، به دلیل ویژگیهای مداری پیچیدهاش تاکنون بهطور کامل و دقیق مورد مطالعه قرار نگرفته است.
به گزارش رهام خبر، پژوهشگران در مقالهای جدید پیشنهاد دادهاند که فرصت بعدی عبور هالی از نزدیکی خورشید، میتواند بهترین زمان برای انجام مأموریتی علمی باشد. دنبالهدار هالی که در مداری پسرونده نسبت به سیارههای منظومه شمسی حرکت میکند، مطالعه آن را به یک چالش علمی و فنی تبدیل کرده است. آخرین تلاش برای بررسی این جرم آسمانی در سال ۱۹۸۶ انجام شد، زمانی که چندین فضاپیما با سرعتی بین ۷۰ تا ۸۰ کیلومتر بر ثانیه از کنار آن عبور کردند و تنها توانستند نیمکرهای از هسته آن را تصویربرداری کنند. با این حال، این مشاهدات کامل نبود و بسیاری از پرسشهای کلیدی درباره ترکیبات سطح و میزان از دست دادن جرم دنبالهدار همچنان بیپاسخ ماندهاند.
پژوهشگران در این مقاله تأکید کردهاند که دنبالهدار هالی نهتنها از نظر علمی بلکه از نظر فرهنگی نیز اهمیت ویژهای دارد. این دنبالهدار نخستین بار در سال ۲۳۹ پیش از میلاد توسط اخترشناسان چینی ثبت شد و حتی شواهدی از مشاهده آن در سال ۴۶۶ پیش از میلاد توسط یونانیان باستان وجود دارد. هالی همچنین در آثار تاریخی، مانند «فرشینه بایو» که مرتبط با نبرد هستینگز در سال ۱۰۶۶ است، به تصویر کشیده شده است. نام این دنبالهدار به افتخار ادموند هالی، اخترشناس بریتانیایی که در سال ۱۷۰۵ وجود چرخهای ۷۶ ساله برای آن را کشف کرد، انتخاب شده است.
برای موفقیت این مأموریت، پژوهشگران پیشنهاد دادهاند که از کمک گرانشی سیارات مشتری و زحل استفاده شود. طبق محاسبات آنها، بهترین زمان پرتاب فضاپیما سال ۲۰۳۶ خواهد بود که در این صورت، فضاپیما در سپتامبر ۲۰۶۰ به هالی خواهد رسید. گزینه جایگزین دیگری نیز برای سال ۲۰۳۷ پیشنهاد شده است. این مأموریت نیازمند فناوریهای موجود و عملیاتی است و برخلاف طرحهای تخیلی گذشته، بر اساس امکانات فعلی برنامهریزی شده است.
این مقاله که هنوز مراحل داوری علمی را طی نکرده است، در پایگاه پیشانتشار آرکایو منتشر شده و نشاندهنده تلاشهای علمی برای گسترش دانش بشر درباره یکی از جذابترین اجرام آسمانی تاریخ است.




