نتایج یک پژوهش علمی جدید نشان میدهد افرادی که برای چندین دهه ورزش هوازی را بهعنوان بخشی از سبک زندگی خود حفظ کردهاند، در دوران سالمندی از توان فیزیولوژیکی بیشتری برخوردارند. این مطالعه که توسط پژوهشگران دانشگاه کوت دازور فرانسه انجام شده، تأثیر ورزش طولانیمدت بر ظرفیت سرزندگی بدن را مورد بررسی قرار داده است.
به گزارش رهام خبر، محققان برای این تحقیق ۳۹ فرد سالم با میانگین سنی حدود ۶۴ سال را انتخاب کردند. این افراد هیچ بیماری مزمنی نداشتند و داروی خاصی مصرف نمیکردند. از میان شرکتکنندگان، ۱۹ نفر به مدت ۳۰ سال، حداقل سه بار در هفته به ورزش هوازی پرداخته بودند و هر هفته حدود ۲.۵ ساعت فعالیت بدنی با شدت متوسط یا نصف این مقدار ورزش شدید انجام داده بودند. گروه دیگر شامل ۲۰ نفر بود که فعالیت ورزشی منظم نداشتند و میزان فعالیت هفتگی آنها کمتر از ۷۵ دقیقه بود.
برای ارزیابی ظرفیت سرزندگی، پژوهشگران ۱۲ شاخص مختلف از جمله وضعیت خون، ضربان قلب، قدرت عضلات و عملکرد ریه را بررسی کرده و نتایج را در قالب یک امتیاز کلی ترکیب کردند. یافتهها نشان داد افرادی که بهطور منظم ورزش کرده بودند، از ذخیره فیزیولوژیکی بیشتری برخوردار بودند. تفاوت میان دو گروه بهویژه در شاخصهای اکسیژن خون و تغییرپذیری ضربان قلب مشهود بود. میانگین اشباع اکسیژن خون در گروه فعال ۹۶.۸ درصد ثبت شد، درحالیکه این عدد برای گروه کمتحرک ۹۴.۸ درصد بود. همچنین تغییرپذیری ضربان قلب در گروه ورزشکاران ۴۹.۹ میلیثانیه و در گروه کمتحرک ۲۷.۲ میلیثانیه گزارش شد.
بااینحال، تفاوت در تمامی شاخصها مشاهده نشد. برای مثال، در نشانگرهای التهاب، وضعیت ایمنی، قدرت عضلات و عملکرد ریه میان دو گروه اختلاف قابلتوجهی دیده نشد. پژوهشگران همچنین تأکید کردند که این مطالعه نمیتواند بهطور قطع ثابت کند ورزش عامل مستقیم این تفاوتها بوده است. عوامل دیگری مانند ژنتیک، شرایط زندگی، وضعیت اجتماعی و عادات سلامتی نیز ممکن است نقش داشته باشند.
این تحقیق محدودیتهایی نیز داشته است؛ از جمله تعداد کم شرکتکنندگان، انتخاب افراد سالم و سفیدپوست و عدم تأیید بالینی امتیاز ظرفیت سرزندگی. همچنین هنوز مشخص نیست که چه نوع ورزش یا چه میزان فعالیت برای حفظ این ظرفیت بهترین نتیجه را دارد و آیا شروع ورزش در سالهای پایانی زندگی همان اثرات مثبت را به همراه خواهد داشت یا خیر. بااینحال، یافتهها تأکید دارند که ورزش هوازی طولانیمدت با ذخیره فیزیولوژیکی بیشتر بدن در دوران سالمندی مرتبط است.
