کشف نقش کلیدی سیستم ایمنی در آغاز زایمان؛ انتقال انرژی به رحم توسط ماکروفاژها
پژوهشی تازه نشان داده است که سیستم ایمنی بدن ممکن است نقش اصلی در آغاز زایمان ایفا کند. این تحقیقات نشان میدهد که سلولهای ایمنی، با تأمین انرژی مورد نیاز سلولهای عضلانی رحم، به شروع انقباضهای لازم برای خروج نوزاد کمک میکنند.
به گزارش رهام خبر، پژوهشگران بیمارستان ماونتساینای کانادا دریافتند که در روزهای پایانی بارداری، رحم موادی شیمیایی به نام سیتوکینها و کمیکاینها آزاد میکند. این مواد بهعنوان پیامهایی عمل کرده و سلولهای ایمنی موجود در خون، از جمله مونوسیتها، را به سمت رحم فرا میخوانند. مونوسیتها پس از ورود به رحم به سلولهای دیگری به نام ماکروفاژ تبدیل میشوند. این ماکروفاژها که معمولاً در مبارزه با عفونتها نقش دارند، در پایان بارداری وظیفه دیگری نیز بر عهده میگیرند.
ماکروفاژها بهوسیله ساختارهای لولهای بسیار کوچکی، میتوکندریهای خود را به سلولهای عضلانی رحم منتقل میکنند. میتوکندریها که بهعنوان نیروگاههای سلول شناخته میشوند، انرژی لازم برای شروع انقباضهای رحم را تأمین میکنند. این انتقال انرژی با افزایش مولکول ATP در سلولهای عضلانی همراه است که قدرت لازم برای انقباض و خروج نوزاد را فراهم میکند. همچنین، این فرآیند باعث افزایش فعالیت آنزیمی شده که هورمون پروژسترون را کاهش میدهد. پروژسترون در دوران بارداری برای حفظ شرایط پایدار رحم ضروری است و کاهش آن یکی از مراحل کلیدی در شروع زایمان محسوب میشود.
این پژوهش همچنین نشان داد که در انسان، تغییرات هورمون پروژسترون در خود بافت رحم ممکن است عامل مهمتری نسبت به کاهش سطح این هورمون در خون برای آغاز زایمان باشد. این یافته میتواند به درک بهتر مکانیسمهای زایمان و توسعه روشهای جدید برای جلوگیری از زایمان زودرس کمک کند. زایمان زودرس، که پیش از هفته ۳۷ بارداری رخ میدهد، خطراتی مانند اختلالات یادگیری، مشکلات تنفسی و اختلالات بینایی و شنوایی را به همراه دارد.
در حال حاضر، داروهای موجود برای به تأخیر انداختن زایمان زودرس تنها قادر به عقب انداختن چند روزه این فرآیند هستند. پژوهشگران امیدوارند با استفاده از این یافتهها، روشهای مؤثرتری برای پیشگیری از زایمان پیش از موعد ارائه دهند. همچنین، تیم تحقیقاتی در حال بررسی آزمایش خون برای تشخیص زودهنگام خطر زایمان زودرس است. اگر بتوان زمان فعالشدن سلولهای ایمنی مرتبط با زایمان را پیشبینی کرد، احتمالاً امکان پیشگیری دقیقتر و مؤثرتر فراهم خواهد شد.
